การเรียนรู้ภายใต้ความกดดันและความกลัว


 

เหตุผลที่เราสามารถจำช่วงเวลาบางช่วง หรือหนังบางฉากได้เป็นอย่างดี เป็นเพราะช่วงเวลาเหล่านั้น ได้ถูกบันทึกไว้ในความทรงจำของเรา ในขณะที่เราอยู่ภายใต้อิทธิพลของอารมณ์ เมื่อเรากำลังชนะหรือล้มเหลว กำลังร้องไห้หรือดีใจ เราจะเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ ได้อย่างลึกซึ้งในเวลาอันรวดเร็ว แต่ในขณะที่เรากำลังกลัว สมองของเราจะถูกจำกัดความสามารถในการคิด โดยธรรมชาติ นั่นเป็นเพราะความกลัว เป็นอารมณ์ที่เกิดขึ้นกับเรา เมื่อเผชิญกับสิ่งที่อาจเป็นอันตรายต่อร่างกายและจิตใจ มันส่งผลต่อการทำงานของสมองและอวัยวะต่าง ๆ ต่อเนื่องไปจนถึงพฤติกรรมของเรา ซึ่งจะเริ่มจากอาการเครียดหรือก้าวร้าว และแปรเปลี่ยนเป็นการตอบสนองโดย การนิ่ง การสู้ หรือการหนี การตอบสนองดังกล่าวมีที่มาจากวิวัฒนาการ ในช่วงหลายล้านปีที่ผ่านมา มนุษย์ได้เรียนรู้ว่า เมื่อเราเผชิญกับสัตว์ร้าย เราควรจะอยู่นิ่งๆ ต่อสู้ หรือวิ่งหนีหาที่ซ่อน กลไกที่ทำให้เราอยู่รอดมาจนถึงปัจจุบัน ได้ถูกฝังลงไปในพันธุกรรมของเรา แต่ในขณะเดียวกันก็มีกระบวนการบางอย่าง เกิดขึ้นไปพร้อมกัน เมื่อมีอันตรายเกิดขึ้น กลุ่มเส้นประสาทกลุ่มหนึ่งในสมองที่เรียกว่า “อมิกดาลา” จะตรงเข้าควบคุมสมอง หน้าที่ของอมิกดาลาคือการปกป้องและช่วยชีวิต มันจะยับยั้งกระบวนการคิดแบบปกติ และเหลือทางเลือกให้เราแค่สามข้อดังข้างต้น ซึ่งทำให้กระบวนการคิดสร้างสรรค์ และการวิเคราะห์ต่าง ๆ ของคนเราหยุดชะงักไป ความกดดันก็เป็นตัวกระตุ้น ให้เกิดการตอบสนองคล้าย ๆ กัน ในการทดลองหนึ่ง นักประสาทวิทยาชาวเยอรมัน ศาสตราจารย์ด็อกเตอร์ฮิวเธอร์ ได้วัดการทำงานสมองของกลุ่มชายฉกรรจ์ที่กำลังแข่งรถ พบว่าในขณะที่ชายเหล่านั้นกำลังแข่งขัน และต่างมุ่งจะเอาชนะกัน สมองของพวกเขากลับทำงานน้อยลงอย่างน่าประหลาด ชายเหล่านั้นแทบจะไม่ได้ใช้สมองเลย และพวกเขาก็จำอะไรได้ไม่มากนัก ต่อมา นักวิจัยได้ทำการทดสอบอีกครั้ง แต่ครั้งนี้พวกเขาไม่ได้เป็นคนขับ แต่เป็นผู้โดยสารที่นั่งอยู่ข้าง ๆ คนขับ แทน แทนที่จะจดจ่อกับการเอาชนะ พวกเขาก็หันมาจดจ่อกับสิ่งอื่น ๆ รอบตัวแทน ไม่ว่าจะเป็นวิธีการขับของคนขับ สนามแข่ง รถคันอื่น ๆ เป็นต้น ครั้งนี้สมองกลับมีการทำงานอย่างหนัก เกิดเป็นการเรียนรู้และความทรงจำขึ้น นักวิทยาศาสตร์สรุปว่า เมื่อคนเราตกอยู่ในสถานการณ์ที่ทำให้เราตื่นเต้นตกใจ ไม่ว่าจะในห้องสอบ หรือกลัวทำยอดขายไม่ได้ตามเป้า สมองของเราจะสร้างวิสัยทัศน์แบบอุโมงค์ขึ้น ซึ่งทำให้มองเห็นภาพเฉพาะ สิ่งที่เราจดจ่ออยู่ตรงหน้าเพียงสิ่งเดียว โดยไม่เห็นสิ่งรอบข้าง ทำให้ขัดขวางการเรียนรู้ และไม่สามารถประสบความสำเร็จ คราวหน้าหากคุณรู้สึกเครียดหรือประหม่า ระหว่างทำข้อสอบ ลองแก้ปัญหาโดยการสูดลมหายใจเข้าทางจมูกช้า ๆ และนับ 1 ถึง 5 จากนั้นหายใจออกทางปาก นับ 1 ถึง 5 ทำซ้ำ ๆ ต่อเนื่องกัน 1 ถึง 5 นาที ร่างกายของคุณจะเริ่มผ่อนคลาย และสมองจะปรับกลับเข้าสู่โหมดเรียนรู้อีกครั้งหนึ่ง คุณเคยมีประสบการณ์แบบนี้หรือไม่? หรือคุณคิดว่าเราควรใช้ความกดดัน เพื่อบังคับให้สมองเรียนรู้หรือไม่ หรือคิดว่าเราควรทำสมองให้โล่ง และทำใจให้สบายโดยไม่ต้องสนใจเป้าหมาย แบ่งปันความคิดเห็นของคุณไว้ในช่องความคิดเห็นด้านล่าง วีดีโอนี้ สร้างขึ้นโดย TryFailDo.com ซึ่งเป็นเว็บไซต์เรียนฟรีออนไลน์ ที่รวบรวมบทเรียนเจ๋ง ๆ มากมาย ตัวอย่างเช่น การวาดรูปพื้นฐาน, เศรษฐศาสตร์, วิธีสร้างสติ๊กเกอร์ไลน์ด้วยตนเอง มองสิ่งรอบตัวด้วยความคิดสร้างสรรค์ สามารถดูคอร์สเรียนเพิ่มเติมได้ที่ TryFailDo.com ขอบคุณที่รับชม

 

เนื้อหาด้านบน นำมาจากคำบรรยายของคลิป Youtube นะครับ ถ้าชอบก็อย่าลืมกดตามด้วยครับผม