ความสมาทานศีลพระวันทา



  ท่านั่งสมาทาน                       ย่อมสมานมิตรไมตรี

ผู้ให้และผู้รับ                           ย่อมสระนับเกื้อกูลกัน

สวรรค์และนิพาน                      การให้ทานเป็นบันได

ยากไร้อนาถา                          ในชาติหน้าหาไม่มี

ศีลไม่รักษาศีล                          สำรวมศีลในอินทรีย์

รักษาดีในสิกขา                         กายวาจาไม่เบียดเบียน

ภาวนาควรเล่าเรียน                   อุตสาห์เพื่อนกรรมฐาน

เจริญกรรมฐาน                        บำเพ็ญธรรมชำระตน

ให้พ้นจากกิเลส                        ฉะมุดเฉิดพระประหาร

ท่านั่งเป็นนิพาน                       สีลมัยเป็นรั้วล้อม

ภาวนาเจริญพร้อม                    ย่อมอุ้มชูผู้กระทำ

ให้ถึงเมืองสวรรค์                      พระนิพานทานนี้เอ่ย