กลอนสรภัญญะ กล่องข้าวน้อยฆ่าแม่



  บัดนี้จะกล่าวขาน                 เป็นนิทานแต่โบราณ

อดีตกาลเนิ่นนานมา                นามมีว่ากล่องข้าวน้อย

เรื่องจริงที่มีมา                       ลูกไถนาหิวข้าวงาย

หิวข้าวจนตาลาย                    หิวข้าวงายก่อนมารดา

มารดามาส่งข้าว                     ลูกชายเจ้าว่าแม่ตน

กล่องข้าวใหญ่นั้นมีอยู่              เป็นหยังแม่บ่เอามา

ได้ฟังลูกชายจา                       มารดาต้านตอบความดี

มาเถิดลูกมากิน                       อย่าติฉินให้แม่เลย

ลูกชายใจโมโห                        โทโสร้ายต่อมารดา

จับได้แอกอันน้อยๆ                  ก็เลยต่อยตีมารดา

มารดาใจขาดตาย                    ส่วนลูกชายมากินข้าว

กินอิ่มแล้วข้าวยังมี                   คิดอารีย์ต่อแม่จน

เออ   เอ้อ  เอ่อ   เฮ้อ  เออ เอิง  เอ่ย ....ฮึ (ซ้ำ)

กรรมเอ๋ยระกรรม กรรมอะไรหนอนี่    แม่จึงมาตายจาก

กรรมอะไรหนอนี่    แม่ถึงมาตายพราก   จากจิตผิดผวา

แม่เราหนอ  ถูกแอบน้อย     ตายจ้อย ไม่กลับมา..ฮึ

(ลำ)  กรรมหยังหนอของมา     ฆ่าแม่ชิงผู้เพียรเลี้ยง

หรือเป็นกรรมแต่ก่อนกี้          เคยทำมาแต่ชาติก่อน

จึงได้ฆ่าหนอแม่เลี้ยงตายทิ่ม

อยู่ทงนา  อยู่ทงนา  นั่นแหละน่า

ข้าขออำนวยพร           จบบทกลอนกล่องข้าวน้อย

ขอให้พวกข้านี้             มีความสุขทุกๆ คน